کد خبر: ۳۸۸۱۰۱۹

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۳۹۸ - ۰۸:۵۳

توصیه‌های دینی به معنای کنار گذاشتن دستورات پزشکی نیست

مدیر مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث درباره جایگاه توصیه‌های دینی در فضای مقابله با بیماری‌های واگیردار گفت: تأثیر آیات و روایات از باب مقتضی است نه علت تامه؛ یعنی اگر کسی بخواند اما شرایط لازم (مثل طهارت و تقوا و...) را نداشته باشد ممکن است تأثیر لازم را نبیند. بنابراین عوامل معنوی به معنای کنار گذاشتن دستورات پزشکی نیست.

با ورود ویروس کرونا به کشور، بخش عظیمی از پیام‌ها در فضای مجازی و رسانه به توصیه‌های بهداشتی و پزشکی اختصاص یافته است. در این میان برخی پیام‌ها حاوی محتوای دینی و توصیه‌هایی از این نوع بودند، چنانکه برخی از مراجع نیز ضمن تأکید بر رعایت نکات بهداشتی، بر تقویت توکل به خدا و خواندن سوره‌ها و متون دینی خاص توصیه کردند.

توصیه‌های دینی در کنار دستورات بهداشتی مورد توجه برخی کاربران در فضای مجازی قرار گرفت، چنانکه برخی با رعایت این توصیه‌ها به آرامش نسبی برای مقابله با این مسئله رسیدند و این نوع پیام‌ها را منتشر کردند. برخی دیگر نیز در مقام انکار قرار گرفتند و به دیده شک و تردید به این توصیه‌ها نگریستند. متن زیر گفت‌وگوی ایکنای خوزستان، با یکی از اندیشمندان حوزه علم و دین در باب بررسی این مسئله است.

بیشتر بخوانید:

پدیده‌ای به نام طب اسلامی

توصیه‌های دینی و بهداشتی مراجع تقلید درباره کرونا

حجت‌الاسلام‌ والمسلمین محمدعلی رضایی‌اصفهانی، مدیر مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث و استاد تمام جامعة‌المصطفی العالمیه و حوزه علمیه قم، که نویسنده کتاب‌های متعددی از جمله «قرآن و بهداشت روان» است، در گفت‌وگو با ایکنا خوزستان، درباره جایگاه توصیه‌های دینی در فضای مقابله با بیماری ناشی از ویروس کرونا گفت: راهکارهای مقابله با بیماری‌ها دوگونه است؛ عوامل معنوی و عوامل طبیعی. درباره عوامل طبیعی ضرورت دارد مسائل بهداشتی و پزشکی را رعایت کرد؛ چراکه حفظ جان انسان واجب است. بنابراین انسان باید راهکارهای بهداشتی و پزشکی را رعایت کند و دستورات پزشکان حجت است، همانطور که برخی از مراجع هم فرموده‌اند.

وی گفت: البته برخی عوامل معنوی هم مؤثر است و برخی از بیماری‌ها راهکارهای درمان معنوی هم دارند و در آیات و روایات هم به این مطلب اشاره شده است؛ لذا در کنار رعایت دستورات بهداشتی، توجه و توسل به خدا و ائمه اطهار(ع) و خواندن ادعیه مؤثر است و انسان باید به این بُعد معنوی هم توجه کند. در روایات داریم خواندن سوره‌های انعام، یس، فلق و ناس برای دفع بلاها تأثیرگذار است. البته این به معنای کنار گذاشتن دستورات پزشکی نیست.

نویسنده کتاب «قرآن و بهداشت روان» افزود: نکته سوم این است که وقتی این موارد مطرح می‌شود باید مستند باشد، یعنی اگر فلان دعا مؤثر است باید مستند به یک روایت معتبر از پیامبر(ص) یا اهل‌بیت(ع) باشد و از ذکر مطالب سست مثل خواب‌ها، برخی توصیه‌های افرادی که برای آنها مکاشفه شده و امثال آن اجتناب شود، چون اعتبار ندارد و حجت نیست؛ انتشار چنین توصیه‌هایی شاید مشکل‌آفرین باشد.

مدیر مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث اظهار کرد: نکته چهارم این است که تأثیر آیات و روایات از باب مقتضی است نه علت تامه؛ یعنی اگر کسی بخواند ولی شرایط لازم مثل طهارت و تقوا و... را نداشته یا موانعی مثل گناهکاری داشته باشد ممکن است تأثیر لازم را نبیند.

وی با اشاره به آیه «أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» (رعد، 13)، گفت: دعا و توجه به خدا موجب آرامش است. توکل به خدا و توسل به پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) تأثیرات مثبت روحی و روانی بر انسان‌ها دارد و طبیعتاً می‌تواند زمینه‌های اضطراب و استرس‌ را کمتر سازد؛ لذا صبر و مقاومت انسان‌ها را در برابر مشکلات بیشتر می‌کند.