کد خبر: ۳۹۶۷۳۸۱

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۰۸:۲۶

تفسیر آیات منتخب/ 10

دلیل انکار قرآن در کلام خداوند/ نزدیکی دروغ‌گویان به کفر

حجت‌الاسلام حیدری گفت: عده‌ای در زمان پیامبر اکرم(ص)، قرآن را انکار می‌کردند و به پیغمبر(ص) افترا می‌بستند و می‌گفتند این قرآن را بشری به او یاد داده است و قرآن کریم با زبانی تهدیدآمیز به بیان این حقیقت می‌پردازد که این اتهامات و انحرافات همه برای این است که رسوخ ایمان در نفوس این افراد وجود ندارد.

به گزارش ایکنا از خوزستان، حجت‌الاسلام رضا حیدری، استاد حوزه علمیه امروز سه‌شنبه ۷ اردیبهشت در بیان تفسیر آیات منتخب جزء چهاردهم قرآن کریم، گفت: در سوره مبارکه نحل که در جزء ۱۴ قرآن کریم واقع است، آیاتی وجود دارد که به جایگاه و عظمت قرآن اشاره می‌کند و می‌فرماید وقتی می‌خواهید قرآن بخوانید به خداوند پناه ببرید: «فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» (نحل، 98). لذا ما باید این کار را انجام دهیم و به هنگام قرائت قرآن «اعوذ بالله» بگوییم و تلاش کنیم دلمان را از شیطان دور کنیم.

وی اظهار کرد: آیات ادامه می‌دهد عده‌ای در زمان پیامبر اکرم(ص)، قرآن را انکار می‌کردند و به پیغمبر(ص) افترا می‌بستند و می‌گفتند این قرآن را بشری به او یاد داده است: «أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ» (نحل، 103) قرآن دفاع می‌کند و می‌فرماید: چنين نيست، زيرا زبان كسى كه اين نسبت را به او مى‏‌دهند غير عربى است و اين قرآن به زبان عربى مبین است. بعد با زبانی تهدیدآمیز به بیان این حقیقت می‌پردازد که این اتهامات و انحرافات همه برای این است که رسوخ ایمان در نفوس این افراد وجود ندارد؛ هرچند این افراد ظاهراً مسیحی و یهودی هستند یا به نمایندگی از خداوند، بت‌ها را می‌پرستند، اما واقعیت این است که حقیقت ایمان در قلب و روح این افراد رسوخ نکرده است و اگر این‌گونه نبود این چنین در مقابل قرآن نمی‌ایستادند.

بیشتر بخوانید:

آیا نعمت‌ها همیشه نشانه رضایت الهی هستند

حیات و ممات برای خدا

نهی خداوند از علنی کردن عیوب افراد در جامعه

حیدری افزود: خداوند کسانی را که به آیات او ایمان ندارند، هدایت نمی‌کند و عذاب دردناکی در انتظار آنها است، چون اینها آنقدر گرفتار تعصب، لجاجت و دشمنی شدند که شایستگی هدایت را از دست دادند و جز برای عذابی الیم خود را برای چیز دیگری آماده نکردند.

این استاد حوزه ادامه داد: خداوند در آیه ۱۰۵ هشدار می‌دهد و دروغ گویان را مذمت می‌کند: «إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْكَاذِبُون» آنهایی که به کتاب خدا و نشانه‌های خدا ایمان ندارند خود از دروغگویان هستند. گرچه این آیه بعد از آیات مربوط به مشرکان و منکران قرآن کریم ذکر شده است اما یک حقیقت بزرگتری را بیان کند و آن زشتی دروغ در دین مبین اسلام است. آیه، آیه تکان‌دهنده‌ای در زمینه زشتی دروغ است. می‌فرماید دروغگویی، انسان را در حد کفر و انکار آیات جلو می‌برد.

وی تأکید کرد: در تعلیمات دینی ما، راست گویی خیلی مهم است، مبارزه با کذب و دروغ خیلی اهمیت دارد، تا جایی که در روایات ما دروغ را کلید گناهان و راستگویی را برات بهشت معرفی کرده‌اند. امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: راستگویی دعوت به بهشت می‌کند و امام عسکری(ع) نیز در تعبیر زیبایی فرمودند: اگر تمام بدی‌ها را در اتاقی گرد آورند، کلید آن اتاق دروغ است. به فرموده امیرالمؤمنین(ع) انسان هیچ‌گاه طعم ایمان نمی‌چشد تا این که دروغگویی را چه ـ به شوخی و یا جدی ـ ترک کند.